|
| |
Sjálfboðaliðar óskast
18.3.2004
Þá er hún greinilega hafin, keppnin um það hver nær að sýna að Spánverjum mesta ruddaskapinn áður en 10 dagar líða frá hryllingnum í Madríd. Varla kemur á óvart að Tony Blair hafi verið með fyrstu mönnum til að þenja sig um það að José Luis Rodriguez Zapatero, verðandi forsætisráðherra Spánar, ætti ekki að standa við kosningaloforð sitt um að kalla spænska herliðið heim frá Írak ef Sameinuðu þjóðirnar tækju ekki við stjórn friðargæslunnar fyrir 1. júlí nk. Það er sannarlega við hæfi að Blair bjóði fram ráðgjöf til annarra stjórnmálamanna um það hvenær og hvernig eigi að svíkja kosningaloforð.
Tveir valdamiklir Bandaríkjamenn tóku við sér í vikunni og náðu ágætis starti í keppninni. Fyrst skal frægan telja Dennis Hastert, leiðtoga Repúblikanaflokksins í fulltrúadeild Bandaríkjaþings. Hann taldi viðeigandi að saka spænsku þjóðina um linkind og friðkaupastefnu gagnvart hryðjuverkamönnum vegna þess hvernig meirihluta kjósenda greiddi atkvæði um síðustu helgi. Þetta er maðurinn sem er næstur í röðinni til valda á eftir þeim Bush og Cheney, nokkurs konar varamaður varaforseta Bandaríkjanna.
Annar herramaður að nafni Richard Myers, formaður bandaríska herforingjaráðsins, stimplaði sig inn þótt óneitanlega væri það með diplómatískara orðalagi. Myers tók það fram að hann ætlaði ekki að gagnrýna Spánarstjórn, hvert ríki yrði að ákveða það fyrir sig hvernig það brygðist við hryðjuverkaógn en hjáseta væri ekki meðal valkostanna. „Veiklyndi er ögrandi,“ hefur BBC eftir Myers sem þar með hefur sagt það sem hann þóttist ekki vera að segja. – Enda þekkja allir hvernig fjarvera t.d. Svía, Finna, Íra og Svisslendinga í Íraksstríðinu hefur kallað öldu hryðjuverka yfir þessi lönd að undanförnu, ekki satt?
Demókratinn John Kerry tautaði eitthvað í barminn um að hann vildi helst ekki að spænsku hermennirnir yrðu kallaðir heim. Ekki seinna vænna að fara að nudda sér utan í stuðningsmenn Bush fyrir forsetakosningarnar. Demókratarnir klikka ekki.
Kannski vita þeir Hastert og Myers það ekki, en þeir eiga ekki möguleika í þessari keppni. Alls enga. Okkar maður kláraði þennan leik þegar á þriðjudagskvöld. Davíð Oddsson hafði m.a. þetta að segja um úrslit kosninganna á Spáni:
Nú, þá er verið að láta undan hryðjuverkamönnunum, þeir eru þá farnir að stjórna. Ég mundi ekki vilja hafa mitt umboð frá hryðjuverkamönnum. Það vildi ég ekki. Og þeir geta ... Þarna hafa þeir náð sínum markmiðum; koma ríkisstjórn frá og draga herlið frá Írak. Það var það sem þeir vildu.
Menn gera upp sinn hug og láta ekki terrorista – hérna – hræða sig frá ákvörðunum. Hvers konar þjóðir eru þetta þá að verða – og ríkisstjórnir eftir ef að terroristar geta komið í veg fyrir það að harðstjórum sem hafa myrt hundruð þúsunda manna sé komið frá? Að terroristar geti ráðið því? Hrætt svo líftóruna úr fólki að menn þori ekki að taka afstöðu? Ég vona að það komi aldrei fyrir Íslendinga.
Er þá ekki best að Davíð skelli sér til Írak, grár fyrir járnum, þegar hann stendur upp úr stólnum 15. september næstkomandi? Er það ekki tilvalið fyrir mann sem telur sig þess umkominn að snupra Spánverja fyrir að sýna hug sinn í kosningum og velur til þess jafn smekklega tímasetningu og raun ber vitni? Vill einhver fara með Davíð í sólina?
sh
|
|
| |