|
Hin sæla blekking 21.3.2004 Undanfarna daga hefur komið til bardaga og blóðsúthellinga í öllum þeim löndum sem ráðist var á og þau hernumin af Bandaríkjunum og bandamönnum þeirra með stuðningi ríkisstjórnar Íslands árin 1999-2003. Í öllum tilfellum var haft á orði að koma ætti á friði, lýðræði, fullum mannréttindum og margfrægum stöðugleika. Það hefur hvergi gengið eftir, hvorki í Kosovo-héraði, Afghanistan né Írak. Hernámið hefur alls staðar fest í sessi það ástand sem ríkti við lok formlegra stríðsátaka og hernámsaðilar hafa ekki hugmynd um hver næstu skref eigi að vera eða hvernig skuli stíga þau.Hinir andlegu leiðtogar hernámsríkjanna, Donald Rumsfeld og félagar hans í Hvíta húsinu, eru heldur ekki þeirrar gerðar að á góðu hafi verið von. Fyrrum samstarfsmaður þeirra, Richard Clarke, segir frá því í nýrri bók að daginn eftir að World Trade Center var lagt í rúst hafi Rumsfeld viljað ráðast á Írak til að hefna hryðjuverksins. Rökin voru þau að þar í landi væri gnægð góðra skotmarka hvað sem liði þætti Íraksstjórnar í málinu yfirleitt. Clarke átelur ríkisstjórn George W. Bush fyrir að hafa ekki ráðist ekki fyrr á Afghanistan þar sem það hafi verið vitað að hryðjuverkamenn væru þar við æfingar. Kemur sú afstaða síst á óvart enda var Clarke einn af ráðgjöfum stjórnar Bill Clinton á sínum tíma. Sú ríkisstjórn stóð einmitt fyrir loftárásum á Pakistan og lyfjaverksmiðju í Súdan eftir sprengjutilræðin við sendiráð Bandaríkjanna í Tansaníu og Kenýa til að kenna hinum grunuðu þarfa lexíu. Eflaust finnst Clarke að þær árásir hafi bæði verið siðferðilega réttlætanlegar og sérlega árangursríkar. Um það er best að hver fái að dæma fyrir sig. Langt er liðið síðan það kom í ljós að Bush-stjórnin ætlaði sér frá fyrsta degi að ráðast á Írak og hernema landið. Nú virðist það komið á daginn, sem ýmsir höfðu leitt getum að áður, að herförin til Afghanistan varð aðeins til að tefja fyrirhugað stríð gegn Írak. Einar K. Guðfinnsson, einn helsti talsmaður Sjálfstæðisflokksins í utanríkismálum, gerði nýlega mjög einkennilega tilraun til að láta eins og Íraksstríðið gæti ekki tengst hryðjuverkum síðustu vikna á nokkurn hátt. Í Kastljósinu sl. mánudag reyndi hann umfram allt að hamra á sambandinu milli árásarstríðsins gegn Afghanistan, al-Qaida og sprenginganna í Madríd. Ekki hefði verið ráðist inn í Írak vegna hugsanlegra tengsla stjórnvalda þar við al-Qaida og því gætu ofbeldismenn af því sauðahúsi ekki hafa haft Íraksstríðið í huga ef þeir hefðu staðið að hryðjuverkunum á Spáni. Fyrir utan það að þetta er ekki rétt hjá Einari – Bandaríkjastjórn og ýmsir bandamenn hennar reyndu að telja fólki trú um einmitt þessi tengsl milli Bagdahd og bin-Ladens – þá er hann greindari en svo að hann eigi að láta slíkt út úr sér. Osama bin-Laden og skoðanabræður hans hafa ítrekað lýst því sem einu af aðalmarkmiðum sínum að knýja Bandaríkin til að draga herlið sitt frá ýmsum svæðum í Austurlöndum nær. Hernám Íraks hlaut því að verða þeim hvatning til aukinna árása og við þessu var þrásinnis varað í aðdraganda innrásarinnar. Stundum er sagt að sæl blekking sé betri en beiskur sannleikur og ef til vill á það við um þessi undarlegu röksemdafærslu Einars K. Guðfinnssonar. Hitt er vægast sagt hrollvekjandi að heyra slíkan mann þrástagast á því að einhver „við“ eigum engan betri kost en að beita hervaldi af fullri hörku gegn hryðjuverkum. Jafnvel þeir sem samþykkja slíka valdbeitingu ættu að hafa dómgreind til að viðurkenna vankanta þeirrar aðferðar gagnvart ósýnilegum óvini.
sh
|
