|
BARNASPÍTALANUM FRESTAÐ? "Heyrðu, Ingibjörg, við verðum að fresta Barnaspítalanum. Ég fæ enga menn til að naglhreinsa timbrið og skafa mótin þegar búið er að steypa. Mér þykir þetta óskaplega leitt en það er bara svo mikil þensla og erfitt að fá verkamenn núna nema fyrir morð fjár og fyrirtækið stendur ekkert of vel. Þú verður að skilja þetta Ingibjörg, ég bara hef ekki mannskap í þetta núna. Og það þýðir ekkert að vera að steypa upp veggina þegar maður hefur ekki lið til að ganga frá á eftir. Við vorum að vísu búnir að slá upp fyrir þeim en við getum tekið mótin niður á morgun, það er ekkert vandamál að fá menn í það. En hreinsunin er alveg sérstök aðgerð, skilurðu, og þá má ekkert bregðast þannig að við verðum bara að fresta þessu. Er það ekki í lagi? Þið farið bara aftast í biðröðina hjá fjárlaganefnd og við náum þessu í gang haustið 2003. Þú ert hvort sem er í allt öðru kjördæmi og Hjálmar á Reykjanesinu, er hann ekki annars formaður bygginganefndar hjá ykkur. Já, einmitt. Heyrðu, þá höfum við þetta bara svona. Allt í lagi, blessuð."Þetta er brot úr símtali ónefnds verktaka við Ingibjörgu Pálmadóttur, heilbrigðisráðherra, símtali sem aldrei átti sér stað og gæti aldrei átt sér stað af því að okkar ríkisstjórn passar upp á steypuna sína og ímyndina og fréttatímana. Og þegar líður að kosningum þá er bara að benda á eitthvert af nýju húsunum og segja: "Sjáið þið, þetta er mín steypa. Þetta gaf ég ykkur." Og steypan lýgur ekki. Þess vegna er alltaf hægt að byggja menningarhús þótt engan vanti þau. Þess vegna yrði aldrei frestað svo miklu sem einni gluggakistu í nýja Barnaspítalanum en hann er í sjálfu sér tímabær framkvæmd og nauðsynleg. En þegar Lára Eðvarðsdóttir úr Breiðholtinu á í hlut þá er alveg hægt að fresta einni mjaðmaraðgerð. Og þá skiptir engu hvort hún er búin að bíða í heilt ár eða minna eftir því að fá bót meina sinna. Af því að þegar kosningarnar nálgast (í síðasta lagi) vorið 2003 þá er ekki hægt að benda á Láru Eðvarðsdóttur og segja: "Sjáið þið, þessa mjöðm lét ég laga."
sh
|
