Í sjónvarpsþætti, sem af óþekktum ástæðum hefur fengið nafnið Kastljós en ekki Já, ráðherra, sat Ingibjörg Sólrún Gísladóttir fyrir svörum í gærkvöldi. Þar skaut hún föstum skotum á minnihluta Sjálfstæðisflokksins í borgarstjórn og félaga sína í Samfylkingunni. Í seinni fréttatíma RÚV var það svo fyrsta frétt að hún teldi hugmyndafræðilega umræðu mikilvæga af því að stjórnmálin snerust ekki bara um tæknileg úrlausnarefni. Þessi frétt var sannarlega óvænt en jafnframt gleðileg þar sem það hefur farið fram hjá mörgum hver hinn hugmyndafræðilegi munur er á R-lista Ingibjargar Sólrúnar og íhaldinu í borgarstjórn. Hingað til hefur munurinn einkum virst vera tæknilegur og stóra spurningin snúist um það hver væri klókastur í reka fyrirtækið Reykjavíkurborg. Upp á síðkastið hafa menn jafnvel séð R-listann ráðast í einkavæðingu sem íhaldið hefði ekki treyst sér í af ótta við að fá ráðningu kjósenda. Koma þessi grundvallaratriði stjórnmálanna, sem Ingibjörg Sólrún telur svo mikilvægt að ræða, ef til vill fram í Félagsbústöðum hf.? Eða er hér átt við það þegar borgarstjórn hækkar þjónustugjöld og segir að það séu ekki skattar, líkt og þegar Alþýðuflokkurinn - Jafnaðarmannaflokkur Íslands réð ríkjum í heilbrigðis- og tryggingaráðuneytinu?
Í stuttu máli má segja að meginágreiningur Ingibjargar Sólrúnar við íhaldið í borgarstjórn hafi einmitt legið í tæknilegum atriðum, s.s. hvort skuldir borgarinnar hækki þegar skuldir samstæðureiknings borgarsjóðs hækka. Starfsmannastefna hennar hefur ekki virst hið minnsta frábrugðin þeirri sem ríkti á valdatíma Sjálfstæðisflokksins. Þá er skemmst að minnast hugmyndafræðilegrar nálgunar borgarstjóra við vanda leikskólanna en þá var gripið til þess ráðs að segja upp dvalarsamningum við foreldra, samningum sem ekki voru nógu góðir út frá rekstrarlegu sjónarmiði. Áramótunum var svo fagnað með gala-veislu Reykjavíkurborgar í Perlu Davíðs, húsi sem ýmsa rámar í að Ingibjörg hafi gagnrýnt og jafnvel talað um bruðl í því sambandi.