Það er iðulega látið að því liggja að eftir því sem stjórnmálamenn eru vinstrisinnaðri, þeim mun ríkulegar hneigist þeir til miðstýringar. Að sama skapi á lýðræðisástin að fara vaxandi eftir því sem komið er lengra út á hægri vænginn. Það er dálítið fróðlegt að skoða hvernig þessi vísindi falla að hægristjórninni sem nú situr á Íslandi.Þegar í ljós kom að vísindasiðanefnd léti heilbrigðisráðherra ekki segja sér fyrir verkum varðandi gagnagrunnsmálið var hún lögð niður í þáverandi mynd. Í nefndinni áttu sæti fulltrúar tilnefndir af Læknadeild og Lögfræðideild Háskóla Íslands, Líffræðistofnun, Læknafélagi Íslands, Félagi hjúkrunarfræðinga og Siðfræðistofnun. Viðbrögð ráðherra voru að fækka í nefndinni, svipta alla ofantalda nema Læknafélagið tilnefningarrétti og raða inn fulltrúum ráðuneyta í staðinn, sem eiga svo að hafa eftirlit með yfirmönnum sínum.
Ekki þarf að rifja upp í löngu máli þær breytingar sem gerðar voru á skipulagi Byggðastofnunar en stjórn hennar er nú skipuð af ráðherra einum í stað þess að vera kosin af Alþingi. Nú hefur Siv Friðleifsdóttir, umhverfisráðherra, uppgötvað þessa snilldarleið til að létta sér lífið. Lýðræðislegt aðhald frá Náttúruverndarráði virðist nefnilega í þann mund að verða henni um megn. Þess vegna eru fram komnar hugmyndir um tvær leiðir til úrbóta. Annaðhvort velji ráðherra fulltrúa í Náttúruverndarráð eða það verði lagt niður.
Allt eru þetta dæmi um viðbrögð stjórnmálamanna sem kenna sig við frjálslyndi og lýðræðisást. Lýðræðið virðist þeim þóknanlegt svo lengi sem það rekst ekki á við þeirra eigin fyrirætlanir og hugmyndir. Þegar sú staða kemur upp er lýðræðið afnumið. Suharto hefði áreiðanlega orðið hrifinn af hugmyndinni um breytingar á Náttúruverndarþingi enda valdi hann fulltrúa á Indónesíuþing sem forseti og þingið kaus svo forseta landsins.