Nú árið 2006 er liðið ... 31.12.2006 Já, nú er enn eitt árið á enda og Múrinn lagðist undir feld og rifjaði upp helstu tíðindi og afrek ársins rétt eina ferðina. Að þessu sinni vantaði hvorugt enda mála sannast að við búum í besta hugsanlega heimi allra heima og á Íslandi býr einstakt afreksfólk sem hvarvetna er til sóma og fær mikla útrás. En hér er semsagt afrekaskráin eins og Múrinn gat best upp rifjað. Hafa ber þó í huga að sömu atburðir geta komið mismunandi einstaklingum fyrir sjónir á ýmsan hátt og er það allsherjar alibi höfunda þessa annáls fyrir öllum móðgunum og rangfærslum.Þekkingarvera ársins: Jón Sigurðsson formaður Framsóknarflokksins er enn á leið til okkar hinna ofan af þekkingarstiga sínum. Iðrun ársins: Fáir komust með tærnar þar sem Árni Johnsen hafði hælana. Sætasta stelpa ársins: Sú sem ekki fór heim af ballinu með Geir Haarde. Misskilningur ársins: Þegar Geir Haarde ruglaðist á mestu morðvél heimsins og sætri stelpu. Næstmesti misskilningur ársins: Þegar Jón Baldvin hélt að einhver vildi í raun og veru hlusta á hann tala. Uppreist ársins: Þegar Árni Johnsen reist upp. Stjórnmálauppvakningur ársins: Árni Johnsen sneri aftur við mikinn fögnuð sinna manna. Finnur Ingólfsson reyndi hið sama og uppgötvaði að umburðarlyndinu eru takmörk sett. Samsæri ársins (þið heyrðuð það hérna fyrst): Þegar örvæntingarfullir leiðtogar Sjálfstæðisflokksins reyndu að gera Árna Johnsen að sendiherra í Færeyjum. Fór út um þúfur þegar Færeyingar bönnuðu hómófóbíu. Blaðafulltrúi ársins: Sjávarútvegsráðherra ákvað að ráðast í landkynningarherferð með hvalveiðiæfingum sínum. Hvalur ársins: Hvalur níu. Blaðamannafundur ársins: Þegar Halldór Ásgrímsson var bindislaus á Þingvöllum og sló á létta strengi. Samningur ársins: Samningur Halldórs og Guðna um að þeir ættu báðir að hætta – nema Guðni. Röksemdafærsla ársins: Hjálmar Árnason upplýsti að þó að Framsóknarflokkurinn hefði ranglega stutt Íraksstríðið á þeim forsendum að þar væru gereyðingarvopn þar sem þau voru hvergi — en ef þau hefðu verið á staðnum þá hefði Framsóknarflokkurinn haft rétt fyrir sér. Þannig að ef rangt væri rétt þá hefði Framsóknarflokkurinn ekki haft rangt fyrir sér heldur rétt. Næstbesta röksemdafærsla ársins: Hannes Hólmsteinn Gissurarson sagði að heilbrigð skynsemi segði honum að loftlagsvísindi væru á villigötum með því að benda á hlýnun lofthjúpsins af mannavöldum. Veðrið væri jú síbreytilegt. Vanmetnasti snillingur ársins: Sigurjón M. Egilsson, ritstjóri Blaðsins. Víðsýni og menntun ársins: Guðfinna Bjarnadóttir. Mest traust ársins: Þjóðin á þingflokki Samfylkingarinnar. Leki ársins: Lagnirnar á Miðnesheiði sem láku um leið og herinn fór. Sannasta slagorð ársins: Sami gamli Villi. Sjaldan hefur slagorð verið jafn satt. Staksteinar ársins: Þeir náðu mestum hæðum og geðshræringum þegar rætt var um hleranir í kalda stríðinu. Lengsta bros ársins: Brosið á Birni Inga sem hélt frá febrúar fram í maí og náði 6% að lokum. Spilling ársins: Þegar Dagur B. Eggertsson smyglaði sér inn í hið eftirsótta og hálaunaða starf að vera stundakennari við Háskólann í Reykjavík. Þreyttasta orð ársins: Smjörklípuaðferðin. Smjörklípa ársins: Þegar Óskar Bergsson réð sjálfan sig í feitt aukastarf hjá hinu opinbera, í von um að allir gleymdu Hömmernum í fatlaðrastæðinu. Atvinnumiðlun ársins: Framsóknarflokkurinn í Reykjavík. Eineltisfórnarlamb ársins: Framsóknarflokkurinn, þó sérstaklega Hömmerkeyrandi hafnarmálasérfræðingurinn Óskar Bergsson. Kaffiboð ársins: Kaffiboðið sem Ólafur F. bauð Sjálfstæðisflokknum í Reykjavíkurborg í og enginn mætti. Á meðan Ólafur fékk hvorki vott né þurrt drukku Sjálfstæðismenn kaffi með brosi ársins. Eip ársins: Pissandi listaskólanemendur unnu nauman sigur á þeim félögum Rassa prump og Hitler. Bók ársins: Minnislausa stelpan frá Stokkseyri. Margrét Frímannsdóttir heimfærir endurminningar Thelmu Ásdísardóttur upp á sjálfa sig. Maður ársins sem er sonur fyrrverandi stjórnmálaleiðtoga: Guðmundur Steingrímsson. Allavega ekki Glúmur Baldvinsson. Magni ársins: Það var hann Magni. Allavega ekki Silvía Nótt. Maður ársins að mati Time: Íslenskir spunameistarar sem fóru að blogga um sjálfa sig og vini sína. Sjálfsmorð ársins: DV dó tvisvar. Sólbaðsstofugestur ársins: Jón Magnússon. Myndarlegasti lögmaður ársins: Jón Magnússon. Nýbúavinur ársins: Jón Magnússon. Nýbúi ársins: Lögregluhetjan Hallgrímsson í Erninum sem Danir og allur heimurinn getur nú uppfræðst af um hina alkunnu íslensku fylgjutrú. Birta ársins: Þegar Andri Snær tók rafmagnið af Reykjavík án þess að neinn tæki eftir því. Fattleysingjar ársins: Þeir sem notuðu tækifærið og skutu upp flugeldum þegar rafmagnið fór af. Bitrustu bókmenntatúlkanir ársins: Hagsmunaaðilar í stóriðjunni skrifuðu nokkrar slíkar um Draumaland Andra Snæs. Sjálfstæðismaður ársins: Gísli S. Einarsson, nýr bæjarstjóri á Akranesi. Samfylkingarmaður ársins: Hann þarna óþekkti þingmaðurinn sem þagði í ræðustól og vill bara vera í flokknum ef hann fær að vera á þingi. Sterkasti listi ársins: Allir ótrúlegu sterku listarnir sem komu upp úr kössunum í prófkjörum ársins. Flóknasta flokksskrá ársins: Stóra flokksskráin sem Guðlaugur Þór fékk einn að nota. Margboðaðasta nýframboð ársins: Þar vann Akureyrarframboðið eftir harða keppni við framboð öryrkja, aldraðra, nýbúa og Framtíðarlandið. Skopparakringlur ársins: Ritstjórar Blaðsins lifðu skemur en barirnir í Austurstræti. Eilífðarmál ársins: Hlutafélagavæðing Ríkisútvarpsins. Rómantíker ársins: Illugi Gunnarsson sem einu sinni þóttist vera frjálshyggjumaður en náði síðan kjöri sem sambland af Richard Clayderman og Al Gore. Gamansemi ársins: Danskir blaðamenn stóðu vörð um málfrelsið og fundu í leiðinni upp enn eina aðferð til að berja á hundtyrkjanum. Hegðunarvandamál ársins: Herra Íslandi var refsað fyrir að vera með lélegan sjónvarpshátt. Og fyrir að vera óþarflega brúnn án þess að vera í framboði til borgarstjórnar. Hlerari ársins: Steingrímur Sævarr sem allt veit á undan öllum. Hlerunarþoli ársins: Jón Baldvin sem staðhæfði að hann hefði verið hleraðastur af öllum. Sagnfræðingur ársins: Jón Sigurðsson fann út að Framsóknarflokkurinn hefur ekki rekið stóriðjustefnu eða stutt Íraksstríðið. Þetta kallar maður uppljóstranir. Ímynd ársins: Hin nýja og bætta ímynd Friðargæslunnar. Söguleg upprifjun ársins: Þegar Benedikt 16. fór að túlka ræður frá 14. öld. Í flestum öðrum efnum er páfi þó ennþá staddur á 4. öld. Halldór Ásgrímsson ársins: Jón Sigurðsson. Fátæklingur ársins: Davíð Oddsson hefur þjáðst á lágum launum og verið uppnefndur og öfundaður fyrir afrek sín árum saman eins og hann upplýsti í viðtali í lok ársins. Hvalreki ársins: Þegar sjávarútvegsráðherra bjargaði ríkisstjórninni frá Kárahnjúkum og njósnamálum með því að gera nokkra hvali réttdræpa. Náttúruverndarstefna ársins: Ítarleg skýrsla Samfylkingarinnar, Fagra Ísland. Tímamótarit í merkri sögu Samfylkingarinnar. Náttúruverndarsinni ársins: Smári Geirsson, formannsframbjóðandi Samfylkingarinnar í Sambandi íslenskra sveitarfélaga. Hresselíus ársins: Magnús Þór Hafsteinsson. Hvenær brosti hann síðast? Fúllámóti ársins: Sigríður Dögg Auðunsdóttir, ritstjóri nýja blaðsins sem ætlar alltaf að vera á móti. Nafnbreyting ársins: Þegar Íslandsbanki hét skyndilega Glitnir. Eða var það þegar KB-banki hét skyndilega Kaupþing? Staðfesta ársins: Landsbankinn heitir ennþá Landsbankinn en ekki LB-banki eða Bílalán ehf. Norðmaður ársins: Geir Haarde. Hann komst einhvern veginn hvergi annars staðar að þannig að þessi flokkur er sérsniðinn fyrir hann. Stýrivaxtahækkun ársins: Þessi sem Davíð Oddsson ákvað á síðustu stundu, í tilefni af því að Halldór Ásgrímsson sagðist ekki sjá rök fyrir því að Seðlabankinn hækkaði vextina frekar að svo stöddu. Spútnik ársins í sunnlenskum stjórnmálum: Eyþór Arnalds sýndi og sannaði að hann er verðugur arftaki Árna Johnsens, Eggerts Haukdals og Gunnars Örlygssonar. Ævisagnaritari ársins: Óttar M. Norðfjörð sem gaf út ávöxt þrotlausra rannsókna sinna á ævistarfi Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar. Smellnustu auglýsingar ársins: Auglýsingarnar um stóra m og litla b. Dýr ársins: Fuglarnir sem Einar K. Guðfinnsson og Samúel Örn Erlingsson drápu í leyfisleysi í Grímsey á Steingrímsfirði. Villibráð ársins: Gúbbinn þarna sem Dick Cheney skaut í andlitið á veiðitúr. Blóðþorsti ársins: Nú, hver annar en Dick vinur okkar. Hálf milljón dauðra Íraka er engan veginn nóg fyrir hann, meiraðsegja veiðifélagarnir eru ekki óhultir. Fagmennska ársins: Þegar fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins var ráðinn ritstjóri Fréttablaðsins um leið og fyrrverandi aðstoðarmaður ritstjórans var gerður að yfirmanni hans hjá 365 fjölmiðlum. Kosningatúlkun ársins: Eyþór Arnalds sem ákvað að víkja úr kosningabaráttunni í Árborg til að kosningarnar snerust ekki um hann. Eftir kosningar var góður árangur flokks hans samt til merkis um stuðning kjósenda við hann. Fyrirsögn ársins: Tafarlaus tvöföldun strax. Slagorð ársins: Smellna Samfylkingarslagorðið þar sem smábær var látið ríma við frábær. Hafnarfjarðarbrandari ársins: Þegar geisladiskur með lögum Björgvins Halldórssonar átti að sannfæra Hafnfirðinga um að styðja stækkun álvers í Straumsvík. Helstu afrek Dorritar á árinu: Hún var kosin kona ársins af ýmsum fjölmiðlum. Her ársins: Norski herinn sem Geir og Valgerður ætla að fá hingað næst. Eða var það danski herinn? Eða her Fijieyja? Vísindatilraun ársins: Þegar reynt var að lækna vímuefnavandann með heilögu sæði. Mismæli ársins: Þegar forsætisráðherra Ísraels viðurkenndi óvart að Ísraelsmenn ættu kjarnorkuvopn þegar hann ætlaði að útskýra að Ísrael væri ekki ógn við nærliggjandi ríki. Hefnd ársins: George Bush fórnaði 3000 bandarískum hermönnum og nokkurhundruðþúsund Írökum og náði að drepa einn sjötugan kall.
áj/fd/hfþ/kj/sh/sj
|
