Múrinn-vefrit um þjóðmál, pólitík og menningu
Múrinn-vefrit um þjóðmál, pólitík og menningu
 

   Orkumál   

Mjóslegin hugmynd handa fébólgnu fyrirtæki

31.1.2007

Klukkan 12 á hádegi að íslenskum tíma var frekar hlýtt í Winnipeg í Kanada miðað við að nú er hávetur; þar var ekki nema 20 gráðu frost. Í janúar, febrúar og mars þykir 30-40 stiga frost ekkert tiltökumál á kanadísku sléttunum, dag eftir dag og viku eftir viku. Winnipegbúar stæra sig af því að engin borg í heiminum bjóði upp á kaldari vetur, og eru ekkert sérstaklega mikið fyrir að rökræða þá fullyrðingu. Ef fólk frá Montreal eða öðrum stöðum í austurhlutanum reynir að kvarta undan vetrarkuldanum þar, sem venjulegum Íslendingum þykir eflaust óþolandi á köflum, segja íbúar sléttufylkjanna einfaldlega: Hjá okkur verður svo kalt að við stingum bílunum í samband þegar þeir eru ekki í gangi.

Og þetta er satt. Á öllum bílastæðum eru litlir staurar með innstungum, einni fyrir hvern einasta bíl. Þegar kuldinn er hvað mestur ekur fólk um með snyrtilega upphringaða rafmagnssnúru framan á grillinu, leggur sem allra næst áfangastað og snarast út til að stinga í samband. Hver sem gleymir því þarf ekki að ímynda sér að bíllinn fari í gang aftur án verulegrar fyrirhafnar.

Hér væri freistandi að taka upp þráðinn þar sem honum var sleppt í menningardálkinum sáluga fyrir fáeinum árum og fjalla rækilega um að það var uppfinningamaður af íslenskum ættum sem hannaði fyrsta blokkarhitarann í Kanada. Samt sem áður verður látið nægja að varpa fram þeirri spurningu hvort ekki sé tími til kominn að flytja hugmyndina „heim“ og laga hana að íslenskum aðstæðum.

Vissulega er vetrarkuldinn í byggð á Íslandi ekki af því tagi að við þurfum að nota rafmagn til að halda hita á bílvélum sem ekki eru í gangi. En það er aftur á móti dálítill slatti af bílum sem landsmenn virðast sammála um að þurfi helst að halda heitum þótt þeir séu ekki í notkun. Og það er auðvitað gert með því að hafa þessa bíla í gangi.

Leigubílarnir standa í röðum við hótelin, samgöngumiðstöðvar, Hlemm, Lækjargötu og víðar þar sem viðskipta er von. Og þeir eru þarfaþing, sem ásamt góðum almenningssamgöngum gera mörgu fólki kleift að fara flestra sinna ferða í daglegu lífi án þess að eyða stórfé í að kaupa og reka sinn eigin bíl. Þegar kalt er í veðri eru leigubílarnir yfirleitt hafðir í gangi þannig að notendurnir geti sest inn í hlýjuna í stað þess að halda áfram að skjálfa á leiðarenda. Og það er afskaplega skiljanlegt.

Þessu fylgir auðvitað útblástur og loftmengun sem er orðin raunverulegt vandamál sums staðar á Íslandi. Hún er aldrei verri en á köldum, lognkyrrum vetrardögum – einmitt þegar fólk á leið heim af skemmtanalífinu verður hvað fegnast að komast upp í hlýjan leigubíl.

Væri ekki tilvalið fyrir t.d. Orkuveitu Reykjavíkur, sem hefur undanfarin ár virst í stökustu vandræðum með að koma gróða sínum í lóg, að leggja dálítið af mörkum til þess að fólk á höfuðborgarsvæðinu geti andað að sér hreinna lofti og bjóða leigubílstjórum ókeypis straum til að halda bifreiðunum heitum án þess að þurfa að hafa vélarnar í gangi? Væri ekki meira vit í því en risarækjueldi og gervigoshverum, svo ekki sé minnst á þátttöku í áætlunum um stórfelld umhverfisspjöll í Skjálfandafljóti og víðar um land?

sh


Prenta grein   Senda grein   Tilvísunar slóð



Leit   Eldra efni   Um Múrinn
Forsíða   Efst á síðu
Rss straumur