|
Úlfur, úlfur Björn Bjarnason, menntamálaráðherra, ítrekar fyrri rangfærslur sínar um utanríkismál í pistli á heimasíðu sinni, 23. janúar sl., þar sem hann heldur því fram að stefna Vinstrihreyfingarinnar - græns framboðs "í öryggismálum eigi sér tæplega hliðstæðu meðal lýðræðisflokka í Evrópu utan Rússlands og Serbíu." Hér á Múrnum hefur áður verið bent á afstöðuVinstriflokkurinn í Finnlandi, Vänsterförbundet/Vasemmistoliitto er algerlega andvígur inngöngu landsins í NATO og hernaðarbandalag ESB, Vestur-Evrópusambandið sem ætlar greinilega að láta meira að sér kveða í öryggismálum álfunnar í framtíðinni. Hinn danski systurflokkur þeirra fyrrnefndu, Socialistisk Folkeparti, hefur líka mjög einarða stefnu í málefnum NATO. Hann telur að Danir eigi að vinna að því að NATO verði lagt niður og nýtt öryggiskerfi Evrópuríkja, með þátttöku Bandaríkjanna og Kanada, leysi NATO og hernaðarsamvinnu austurblokkarinnar af hólmi. Þetta kerfi vilja danskir sósíalistar byggja á grunni Öryggis- og samvinnustofnunar Evrópu, ÖSE, og er þar greinilegur samhljómur við stefnu VG í þessum efnum. Einingarflokkurinn í Danmörku, Enhedslisten er einnig alfarið andvígur aðild landsins að NATO. Og það má auðveldlega finna stjórnmálaflokka í Evrópu sem hafa lýst mun harðari afstöðu gagnvart hernaðarsamvinnu NATO-ríkjanna. Írski græningjaflokkurinn, Comhaontas Glas, er gott dæmi um slíka flokka. Írsku græningjarnir líta ekki einu sinni við Partnership for Peace, laustengdu samstarfi um varnarmál sem hefur NATO-ríkin að kjölfestu. Afstaðan til NATO kemur hvað best í ljós í þessari setningu sem tekin er úr stefnuskrá flokksins: "Unlike most Irish political parties, the Greens reject any links with NATO and oppose not just NATO enlargement, but NATO itself." Comhaontas Glas hafnar öllum tengslum Írlands við Atlantshafsbandalagið og er ekki einungis andvígur stækkun þess heldur einnig sjálfri tilveru NATO sem hernaðarbandalags. Nú verður því vart trúað að menntamálaráðherra sé svo illa upplýstur að honum sé ekki kunnugt um tilveru ofangreindra flokka í nágrannalöndum okkar. Annaðhvort telur ráðherrann þá ekki til lýðræðisflokka eða þá - sem er síst betra - að hann talar gegn betri vitund þegar öryggis- og varnarmál ber á góma. Ef sú er raunin verður að teljast með hreinum ólíkindum að ráðherra, sem sjálfur hefur sett upp heimasíðu, reyni að blekkja fólk með svo auðhrekjanlegum ósannindum, rétt eins og enginn hafi aðgang að netinu nema hann.
sh
|
