Það eru falleg orðin sem forstjóri Íslenskrar erfðagreiningar valdi þeim sem ætla að reyna að fá borgað fyrir genin sín. Ýmsum þykir raunar framtak þessa hóps ansi sérkennilegt og það er ekki laust við að Aron heitinn Guðbrandsson komi í hugann. Á Múrnum hefur verið varað við því að heilbrigði landsmanna sé breytt í markaðsvöru eins og ekkert sé (sjá: Heilbrigði til sölu). Um þessar mundir stendur ekki á mönnum að leggja viðskiptamælikvarða á allt og ráðherrar rjúka af fundum ef reynt er að nota önnur rök en viðskiptaleg fyrir t.d. stækkun þjóðvega.
Hingað til hefur Kári Stefánsson á hinn bóginn ekki verið táknmynd þeirrar hugsjónar að heilbrigði sé ekki til sölu. Þvert á móti er það yfirlýst markmið hans að græða sem allra mest á genum landsmanna. Erfitt er að sjá með hvaða rétti hann getur hneykslast á öðrum sem vilja fá eitthvað fyrir sinn snúð.
Það er greinilegt á viðbrögðum Kára Stefánssonar að hann telur gen landsmanna sína eign núorðið, á sama hátt og Davíð Oddsson og félagar lifa í fullvissu um að þeir hafi rétt til að gefa Kára og vinum hans sjúkraskrár Íslendinga.