|
Frímerki, internet og símaklám 15.12.2001 Eins og dyggir lesendur Múrsins hafa eflaust tekið eftir, hafa á þessum vettvangi birst greinar þar sem fjallað er um eyríkið Tuvalu í Eyjaálfu. Ástæðan er sú, að Tuvalu er meðal þeirra landsvæða sem fyrst mun sökkva í sæ ef þjóðir heimsins ná ekki tökum á losun gróðurhúsalofttegunda hið fyrsta. Má raunar líklegt telja að jafnvel þótt hin göfugu markmið Kyoto-samkomulagsins nái fram að ganga, verði hinum 10.000 íbúum Tuvalu ekki bjargað.Tuvalu er eitthvert allra fámennasta sjálfstæða ríki veraldarinnar. Til ársins 1978 var það hluti bresku nýlendunnar Gilbert & Ellice Islands, en Ellice Island var nafnið sem Bretar völdu Tuvalu. 1978 var nýlendunni hins vegar skipt í tvennt og hlutu Gilbert-eyjar þá nýtt heiti, Kiribati. Íbúar Kiribati eru sem kunnugt er Míkrónesar, en Tuvalu-búar eru á hinn bóginn Pólýnesar - og áttu þjóðirnar tvær því alla tíð lítið saman að sælda. Fáir höfðu trú á því að svo fámennt og einangrað samfélag fengi staðið á eigin fótum og voru Bretar því á báðum áttum hvort rétt væri að láta undan sjálfstæðiskröfum eyjaskeggja. Virtust úrtölumennirnir í fyrstu hafa á réttu að standa, þar sem íbúarnir í upphafi hins nýfengna sjálfstæðis nánast einvörðungu á framlögum úr styrktarsjóði sem stofnaður var með breskum framlögum og ölmusu frá sæförum. Með tímanum tókst þó að skjóta nýjum og styrkari stoðum undir hagkerfið. Þannig er frímerkjaútgáfa góð tekjulind, sala á fiskveiðiheimildum skilar sínu, auk þess sem fjarskiptalöggjöf landsins greiðir fyrir rekstri alþjóðlegra símaklámfyrirtækja. Þá hefur leiga og sala á internetlénum til erlendra sjónvarpsstöðva skilað fjármunum í ríkissjóð, en lén á Tuvalu bera endinguna: ".tv". Ekki hafa íbúar Tuvalu þó kosið að sóa hinum nýfengna gróða í svall og munaðarvarning. Þvert á móti eru þeir iðnir við að leggja fé til hliðar og festa kaup á landareignum annars staðar í Eyjaálfu, s.s. á Fiji-eyjum, Ástralíu og Nýja Sjálandi. Vilja íbúarnir þannig vera undirbúnir undir hækkun yfirborðs sjávar. Gróðinn af sölu internet-lénanna, sem sögusagnir herma að nemi allt að fimm milljörðum íslenskra króna, er hins vegar að mestu eða öllu leyti varið í að styrkja innviði samfélagsins, s.s. með gerð samgöngumannvirkja og -tækja og framlögum til skólakerfisins. – Stærsta vandamálið er þó enn óleyst, en það er að tryggja öllum landsmönnum aðgang að góðu neysluvatni. Þar er hins vegar við rammann reip að draga, því bestu vatnsbólunum var spillt í síðari heimsstyrjöldinni í tengslum við flugvallargerð bandaríska hersins.
sp
|
