|
Áminningin sem gleymdist 14.2.2002 Ţađ var ađ venju ţunnur ţrettándi ađ fylgjast međ erlendum fréttum stóru sjónvarpsstöđvanna tveggja í gćrkvöldi. Eins og venjulega spiluđu báđar stöđvarnar sömu fréttamyndirnar, í nánast sömu röđ međ eilitlum blćbrigđamun í ţýđingum. Ţar bar hćst umfjöllun um réttarhöld stríđsglćpadómstólsins í Haag yfir Slobodan Milosevic, fyrrum forseta Júgóslavíu. Milosevic er sakađur um ađ bera ábyrgđ á hryllilegum morđum á borgurum sem fundist hafa í fjöldagröfum í Bosníu og Kosovo. Ekki skortir sönnunargögn um ađ slík vođaverk hafi átt sér stađ, eins og međal annars mátti sjá á óhugnanlegum ljósmyndum sem sýndar voru í Ríkissjónvarpinu. Í ljósi ţessa, er undarlegt ađ báđir fjölmiđlarnir kusu ađ sýna gamla fréttamynd ITN frá árinu 1992 frá Trnopolje-flóttamannabúđunum, sem á sínum tíma vöktu mikla athygli.Áhugamenn um málfundastarf minnast ţess vćntanlega ađ í apríl síđastliđnum hélt Málfundafélag úngra róttćklinga sinn fyrsta (og til ţessa eina) málfund. Efni hans var ábyrgđ fjölmiđlamanna og fréttaflutningur á stríđstímum. Voru ţar nefnd ýmis víti til varnađar. Ţar á međal voru einmitt fyrrnefndar fréttamyndir ITN frá Trnopolje, ţar sem ljóst er ađ fréttamennirnir beittu ýmsum brögđum til ađ hagrćđa sannleikanum og láta flóttamannabúđirnar líta út sem fangabúđir. En um ţetta mál var fjallađ hér á Múrnum á sínum tíma í greininni “Basl er blađaútgáfa” Miđađ viđ ađ saga ţessara “fréttamynda” og hvernig ţćr urđu til, hefur borist út um allan heim, ţá verđa ţeir fréttamenn sem falla í ţá gryfju ađ birta ţćr athugasemdalaust ađ teljast heldur fákćnir. Ţannig hefđi Margrét Marteinsdóttir, fréttakona á RÚV, gjarnan mátt afla sér betri upplýsinga um máliđ. Öđru máli gegnir hins vegar um Brynhildi Ólafsdóttur, fréttakonu Stöđvar tvö. Á málfundinum síđasta vor, var téđ Brynhildur nefnilega í pallborđi og lét ţau orđ falla eftir sýningu heimildamyndar um vinnubrögđ fréttamanna ITN, ađ máliđ vćri “sláandi” og “ţörf áminning til fréttamanna á stríđstímum”. Ţađ er ţví međ hreinum ólíkindum, ađ viđ gerđ fréttar um réttarhöldin yfir Milosevic, skuli Brynhildur Ólafsdóttir kjósa ađ nota eingöngu ţessar sömu fréttamyndir – athugasemdalaust, en sleppa t.d. myndum af fjöldagröfum sem birtust á RÚV. Nú kann vel ađ vera ađ mikiđ sé ađ gera í erlendum fréttum sjónvarpsstöđvanna. Jafnvel svo mikiđ ađ fréttamennirnir hafa ekki sinnu á ađ gera annađ en ađ snara gagnrýnislaust hvađa fréttatexta sem er yfir á íslenskt mál og gera engan greinarmun á raunverulegum fréttamyndum og falsmyndum. En ţá hlýtur sú spurning jafnframt ađ vakna, nú á niđurskurđartímum, hvort ekki sé alveg eins og gott ađ hćtta međ öllu ađ halda úti erlendum fréttadeildum og láta bara CNN rúlla milliliđalaust.
ph/sj/sp
|
