|
Blekkingarnar halda áfram 30.1.2003 Í sjónvarpsfréttum í gær kom fram að Bush Bandaríkjaforseti hefði í áramótaræðu sinni „rökstutt“ þörfina fyrir stríð gegn Írak. Líklega leggja sjónvarpsfréttamenn aðra merkingu á orðið „rökstuðningur“ en fólk gerir flest, því að ef eitthvað vantaði í ræðu Bush þá voru það rökin.En gott og vel, þeir Bush og Blair eru skyndilega búnir að átta sig á því að hótanir og froðusnakk eru ekki nóg. Þeir hafa áttað sig á því að heimsbyggðin vill sannanir fyrir því að hætta stafi af Írak og að Írakar hafi ekki sýnt samstarfsvilja. Erfitt er að vísu að sjá hvernig þjóðir sem hafa sjálfar neitað að leyfa alþjóðasamfélaginu að fylgjast með sínum kjarnorku- og efnavopnaáætlunum geta talað um skort á samstarfsvilja, en tvískinnungur hefur raunar einkennt málatilbúnaðinn frá upphafi. En hvað með „sannanirnar“ sem þeir Bush og Blair eru skyndilega búnir að finna? Í hverju eiga þær að felast? Jú, samkvæmt þeim kumpánum eiga nú að vera sannanleg tengsl á milli Husseins Íraksforseta og hryðjuverkasamtaka Usama bin Ladens. Og í hverju felast svo sannanirnar? Þar hvílir mikið á þeirri staðreynd að Jórdaníumaður að nafni Abu Musab al-Zarqawi barðist með al-qaida í Afghanistan og særðist þar á fæti. Hann fékk ekki læknishjálp í Íran og fór þá til Íraks þar sem fóturinn var tekinn af honum. Ef marka má skýrslur frá jórdönsku leyniþjónustunni fór hann síðan til norðurhluta Íraks og gekk til liðs við ansar al-islam, róttæk samtök múslima sem einkum eru skipuð Kúrdum. Leiðtogi samtakanna, Mullah Krekar, er nú pólitískur flóttamaður í Noregi. Talið er að samtökin ansar al-islam séu í góðu sambandi við önnur samtök bókstafstrúaðra múslima, þar á meðal hryðjuverkasamtök Usama bin Ladens. Tengsl samtakanna við ríkisstjórn Íraks eru óljós og hafa staðhæfingar um slíkt t.d. aldrei fengið mikla tiltrú hjá bandarísku leyniþjónustunni, C.I.A. Á hinn bóginn telur bandaríska varnarmálaráðuneytið sig hafa heimildamenn fyrir því að samtökin hafi fengið vopn frá svæðum undir lögsögu Íraksstjórnar. Hið eina sem er sannað í málinu er að al-Zaqrawi fékk læknishjálp í Írak og það hefur seint talist til illvirkja að veita þjáðu fólki slíkt. Sjúkrahúsdvöl al-Zaqrawis í Írak virðist ekki merkileg sönnun fyrir því að hryðjuverkasamtökum öfgasinnaðra múslima sé í raun stjórnað af Saddam Hussein en aðrir hlekkir í þessari sannanakeðju eru þó enn veikari. T.d. hefur Bandaríkjastjórn reynt að sanna það að Ramzi Youssef, sem dæmdur var fyrir sprengingu í World Trade Center 1993 hafi verið skráður sem íraskur námsmaður við háskólann í Swansea. Þar reyndist hins vegar vera allt annar maður á ferð. Þá hefur því verið haldið fram að Muhamed Atta, einn af flugræningjunum sem stóðu fyrir hryðjuverkunum í september, hafi hitt leyniþjónustumenn frá Írak í Prag mánuði fyrir árásirnar. Tékknesk yfirvöld hafa ekki fundið neitt því til sönnunar og rannsóknir bandarísku leyniþjónustunnar á málinu leiddu ekkert í ljós sem stutt gæti þá staðhæfingu. Þá hefur Saddam Hussein verið grunaður um að styðja samtök á borð við Mujahedin e Khalq, sem berjast gegn ríkisstjórn Írans. Þau samtök eru óskyld hryðjuverkasamtökum Usama bin Ladens. Þá var Palestínumaðurinn Abu Nidal staddur í Baghdad þegar hann var myrtur sl. ágúst. Samtök Nidals eru hins vegar af öðrum toga en samtök öfgasinnaðra múslima og beina spjótum sínum einkum gegn Ísrael. Bush Bandaríkjaforseti heldur því líka fram að vitnisburður fanga sem séu í haldi Bandaríkjastjórnar bendi til tengsla á milli íraska þjóðernissinnans og sádí-arabíska bókstafstrúarmannsins. En þær staðhæfingar koma ekki frá neinum sem var nátengdur Usama bin Laden. Aðrir fangar, sem Bandaríkjastjórn heldur í einangrunarbúðum í Guantanamo án dóms og laga, kunna að hafa sagt eitthvað sem fangaverðina langar til að heyra, en slíkur vitnisburður hefur lítið gildi. Staðhæfingar þeirra Bush, Blairs og taglhnýtinga þeirra um „sannanir“ sem réttlætt geti árásarstríð gegn Írak hafa til þessa reynst haldlausar. Málflutningur þeirra er innantómt froðusnakk og athæfi þeirra hingað til bendir til þess að þeim sé meira umhugað um að halda staðreyndum leyndum fyrir almenningi en að upplýsa hann um sannleikann í málinu. Fátt getur verið ótrúverðugra en skyndilegar yfirlýsingar þeirra um að nú verði spilin lögð á borðið og greint frá sannleikanum í málinu. Ef menn trúa þeim hefði alveg eins verið hægt að fallast á þá staðhæfingu Hitlers að Pólland hefði ráðist á Þýskaland á haustdögum 1939. George W. Bush segist vera „orðinn þreyttur á blekkingum“. Ef það er rétt, þá ætti hann að láta af þeim sjálfur.
sj
|
