|
NATO og stríðið gegn Írak 12.2.2003 Þegar saga bullskítsins verður skrifuð hljóta „rökin“ fyrir árásarstríði Bandaríkjastjórnar gegn Írak að fá a.m.k. heilan kafla. Það er í raun ótrúlegt að til sé fólk utan Bandaríkjanna sem er haldið svo blindri trú á óskeikulleika George Bush og ráðherra hans að það taki undir rök af þessu tagi, t.d.1. Það verður að ráðast á Írak af því Saddam Hussein er Hitler. Og röksemdafærslan er á þessa leið: Ef menn vilja ekki ráðast á Írak og drepa þar fjölda óbreyttra borgara, þá jafngildir það því ef Saddam Hussein yrði afhent Tékkland til fullrar eignar. Eða þá að það eigi alltaf að fara í stríð við allar þjóðir sem er stjórnað af grimmum einræðisherrum. Þá hefðu nú stríðin á 20. öld orðið ennþá fleiri og einræðisherrarnir sjálfsagt ennþá langlífari. Á hinn bóginn hefðu þeir orðið færri og skammlífari ef Vesturlönd hefðu hætt að styrkja þá fjárhagslega og dæla í þá vopnum, eins og t.d. gert var með Saddam Hussein. Ég hef ekkert á móti því að Vesturlönd hætti að selja Saddam vopn og hlaða undir hann. En að svelta þjóð hans fyrst og fara síðan í stríð við hana er kannski einum of langt gengið. 2. Það verður að ráðast á Írak af því að Saddam Hussein á „gereyðingarvopn“. Auðvitað á Saddam Hussein vopn, þar á meðal efnavopn. Þau eiga ansi mörg ríki í heiminum og það fyndna er að þeir sem eru hvað harðastir í að ráðast á Saddam á þessum forsendum eru einnig hvað ákafastir talsmenn vígvæðingar og meiri vopnaframleiðslu. Merkilegt? Fyrir utan auðvitað að þeim sömu vopnum sem helstu haukarnir telja svo mikilvæg hefur einmitt verið dælt í kóna eins og Saddam og Usama bin Laden. En á að ráðast á alla sem eiga gereyðingarvopn? Nei, auðvitað ekki. Engum heilvita manni dettur í hug að ráðast á Kína, Pakistan eða Ísrael þó að þar séu ólýðræðisleg stjórnvöld eða stríðsglæpamenn við völd. Kjarni málsins er nefnilega þessi: Saddam Hussein ógnar engum. Hann er ekki á leið í stríð við neinn. Sennilega hefur hann enga burði til þess að ráðast á Kuwait aftur, hvað þá Ísrael, Tyrkland eða Bandaríkin. Heiminum stafar engin ógn af honum. Þess vegna á ekki að ráðast á hann. Heiminum stafar hins vegar mun meiri ógn af stríðsæsingamönnum á Vesturlöndum. Því að stríðið við Írak er nánast óviðkomandi Saddam Hussein. Það snýst um allt annað. Ekki um olíuhagsmuni þó að þeir skipti kannski einhverju máli. Aðalatriðið er hins vegar þetta: Eftir hið „vel heppnaða“ stríð í Afganistan og vinsældir Bush í kjölfarið vildu valdsmenn í Bandaríkjunum fara í stríð. Þeir þrífast nefnilega á stríðum og vígvæðingu eins og móðurmjólkinni. 1. Fyrst var ákveðið að fara í stríð. 2. Síðan voru kynntir þrír „andstæðingar“ sem allir áttu það sameiginlegt að vera vænlegir þar sem þeir áttu enga bandamenn, ekki samúð neins og líklegt að hægt sé að fara í auðunnið stríð við þá. 3. Síðan er valinn auðveldasti og óvinsælasti andstæðingurinn, Saddam Hussein. Það er ákveðið að fara í stríð við Írak. 4. Síðan eru dregnar upp ávirðingar og búnar til forsendur til stríðsreksturs. Þær skipta þó engu máli. Ákvörðunin um að fara í stríð var löngu tekin. Allar þessar forsendur eru bara bullskítur og þeim trúir enginn. Þeir sem styðja stríðið nota þessi bullrök en í raun styðja þeir bara Bandaríkin. Ef menn trúa þessu ekki, ættu menn bara að lesa yfirlýsingar Bandaríkjastjórnar seinustu misserin. Það er ekki eins og þetta ákvarðanaferli sé neitt leyndarmál. Þrátt fyrir orðskrúð Bush og Rumsfeld, ættað úr bandarískum hasarmyndum fyrir tólf ára og yngri, leynir sér ekki að svona fór þetta fram. Og nú ætla þeir í stríð. Sama hvað hver segir. Sérstakan heiðurssess í sögu bullskítsins munu svo skipa ráðamenn eins og Davíð og Halldór sem samþykktu að „styrkja varnir Tyrklands“ með því að flytja þangað árásarher NATO. Þó að það væri ljóst að árásaraðilinn yrði Bandaríkin með aðstoð Tyrkja og annarra taglhnýtinga sinna. Enginn ætlar þó í stríð við Tyrki að fyrra bragði. Samt eru það nú skyndilega „varnir“ að taka þátt í árás á Írak. Er nema von að einhverjum verði óglatt af bullskítnum? Davíð og Halldór mega hins vegar eiga það að þeir skilja eðli NATO. Þegar þeir ná ekki í nef sér fyrir hneykslun á Frökkum og Þjóðverjum og Steingrími J. er það vegna þeirrar sjálfsögðu staðreyndar að NATO er ekkert annað en nafn á hernaðarlegum yfirráðum Bandaríkjastjórnar yfir Evrópu. Auðvitað þykir þeim jafn fráleitt og Rumsfeld sjálfum að aðrar þjóðir séu að ybba gogg. Bandaríkin eiga NATO. Svo einfalt er það. Að vera í NATO er að hlýða Bandaríkjunum. Allur bullskíturinn um samráð og neitunarvald er ekkert annað en það og honum hefur þó árum saman verið troðið samviskusamlega upp í kok á fjölmiðlafólki sem aldrei hefur þorað að efast. Það er ekki fyrr en núna, þegar Frakkar, Þjóðverjar og Belgar leyfa sér að mótmæla, að gríman fellur af NATO. Eigandi NATO, Donald Rumsfeld, er reiður og þægustu þjónar hans gjamma með. Í bullskítnum um að bandalagið hafi „veikst“ leynist því sannleikskorn: Það eina sem hefur veikst er forræði Bandaríkjanna yfir Evrópu því að NATO var ekkert nema nafn á því.
áj
|
