|
Hinar hættulegu öfgar 2.5.2003 Ekkert þykir meiri dyggð í samfélagi hinna víðsýnu nútímamanna en að forðast öfgar. Hin víðsýnu gæta þess alltaf að hafa enga skoðun án þess að taka fram að auðvitað eigi að forðast allar öfgar. Yfirleitt tengjast þó öfgarnar skoðunum einhverra annarra, eru jafnvel allar aðrar skoðanir en þær sem hinn víðsýni aðhyllist. Hann er nefnilega svo dæmalaust öfgalaus að hann hlýtur alltaf að hafa rétt fyrir sér.En hvernig ber að skilgreina öfgar? Eru það kannski öfgar þegar maður er svo sannfærður um einhvern málstað að manni finnst það allt í lagi að drepa og myrða saklaust fólk til að hrinda honum í framkvæmd? Nei, svo er ekki. Samkvæmt víðsýnu og nútímalegu fólki eru það einmitt öfgar að vilja ekki drepa fólk. Það eru ekki nema “hatursfullir friðarsinnar” sem ganga svo langt. Allir vita það að það er allt í lagi að drepa í hófi, a.m.k. ef fórnarlömbin eru brúnt og fátækt fólk hinum megin á hnettinum. Og umfram allt eru það miklar öfgar að aðhyllast femínisma. Allir femínistar eru öfgamenn samkvæmt skilgreiningu, eða hafa a.m.k. lengst af verið það. Markmið femínista er það eitt að koma í veg fyrir það að ótrúlega hæfir og frábærir karlmenn fái vinnu við hæfi með einhverju jafnréttissuði. Því allir vita það að „hæfasti einstaklingurinn“ er ekkert annað en dulmál yfir karlmann. Og að karlmenn eru alltaf hæfastir ef litið er til hlutlausra hæfnisstaðla, enda eru þeir allir samdir af karlmönnum. Alveg sérlega hæfum karlmönnum. En nú er víst orðið til eitthvað sem heitir Femínistafélag Íslands og það er víst orðið eitthvað ókúl að vera á móti femínistum hvar og hvenær sem er. Þannig að víðsýnt og upplýst fólk er ekki lengur á móti þeim, en auðvitað verður að forðast öfgar. Og það er engar öfgar lengur að femínistar eigi félag. En þegar femínistarnir í félaginu opna munninn og fara að tala um jafnréttismál, þá koma öfgarnar í ljós. Öfgarnar felast í því að femínistarnir tala um karlmenn sem nauðgara. Því að það eru þeir ekki. Ekki nema sumir. Og það hlýtur að vera skylda allra karlmanna að taka það til sín þegar bent er á það að karlmenn eru í miklum meirihluta þeirra sem nauðga. Alveg eins og að allir karlar hljóta að verða hoppandi illir þegar bent er á það að karlar eru í miklum meirihluta þeirra sem eru teknir fyrir ölvunarakstur. Og ef karlar verða ekki reiðir út af því þá er það bara vegna þess að við berum virðingu fyrir umferðarráði. Enda eru umferðarráðsmenn ekki öfgamenn og því allt í lagi að hlusta á þá. Tölfræði snýst ekki um öfgar nema að hún komi frá femínistum. Og svo felast auðvitað öfgar í því að konur skuli vilja berjast gegn fyrirtækjum sem niðurlægja konur með auglýsingum. Það er að vísu kannski rétt hjá femínistinum að þessar auglýsingar eru niðurlægjandi. En að vilja gera eitthvað í málinu, það hljóta að vera öfgar. Að skaða hagsmuni fyrirtækja, það hljóta líka að vera öfgar. Enda vita allir að það eru bara öfgamenn sem spilla eignum, svona almennt séð. Nema auðvitað að eignatjónið sé vegna sprengjuárása úr lofti, sem allir hljóta að styðja nema öfgamenn. Þess vegna hlýtur það að vera frumskylda allra víðsýnna og upplýstra manna að berjast gegn öfgum femínista. Enda eru þær svo þjóðhættulegar að þær hljóta að teljast miklu stærra þjóðfélagsmein en launamunur kynjanna. Eða ráðningastefna sem hvílir á karllægum gildum og hyglar karlmönnum markvisst. Eða kúgun kvenna með staðalmyndum. Eða vændi og mansal. Allt hlýtur þetta að teljast smámál miðað við hætturnar sem stafa af öfgum femínista.
sj
|
